ساحل ( 1348 ) فرشيد رفيعى نايينى ، فرزند سيروس ، در دهم ارديبهشت‌ماه سال 1348 شمسى در اصفهان قدم به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، آن‌گاه به دانشگاه راه يافت و در دو رشتهء دامپزشكى و حقوق قضايى به تحصيل پرداخت و فارغ التّحصيل شد . رفيعى از دورهء تحصيل در دبستان علاقهء زيادى به بازيگرى تئاتر پيدا نمود و در دورهء دبيرستان اين دلبستگى بيشتر شد و در اصفهان زير نظر كارگردان هنرمند مراديان آموزش ديد و نيز در زمينهء موسيقى ، چون داراى استعداد بود ، با ساز سنتور كار كرد و توفيقاتى نصيبش گرديد . رفيعى كه در شعر تخلّص « ساحل » را برگزيد ، از سال 1365 قريحهء شاعرى در او پديدار گشت و به سرودن شعر پرداخت و خود مىگويد : « به انجمن ادبى سخن كه به رياست استاد سيد على اصغر صائم اداره مىشد راه يافتم و در اين رهگذر از راهنمائىهاى اين شاعر نامور و توانا كسب فيض كردم و با فنون شعر و رموز آن آشنايى يافتم » و اضافه مىكند : نخستين شعرى كه در برخورد با صائم سرودم اين بود : عمرى ره من سرد و زمستانى بود * درياى دلم هميشه طوفانى بود از دور ، بهار زندگى را ديدم * نزديك شدم صائم كاشانى بود